En nu?

En dan ineens stort alles weer in. Met de hulp van de allerliefste had ik het net voor elkaar gekregen dat ik het 2e spoortraject als een kans ging zien. Een kans om uit te vinden wat ik met mijn klachten nog zou kunnen gaan doen om wel verder te re-integreren en dus volledig te …

Lees verder

Onderweg

Soms lopen dingen niet zoals je verwacht. Dan word je teleurgesteld in je verwachtingen naar anderen toe en heb je de neiging om daar heel erg in te blijven hangen. Maar of je je daar nou beter door gaat voelen, of gewoon beter van wordt? Ik betwijfel het… Gisteren heb ik het diepste punt van …

Lees verder

Ik hijs de witte vlag

Na het gesprek over het arbeidsdeskundige rapport, mijn verzoek om een paar weken verlof op te nemen om rust in m’n hoofd te krijgen en gedoe over salaris, is het op. In de auto naar huis gaat mijn hoofd steeds harder zoemen en als vlak voor m’n neus de brug open gaat, begin ik ineens …

Lees verder

Op weg naar onderweg

Het besluit is genomen, ik ga een paar weken alleen voor mezelf zorgen. Geen huishouden, geen gezin, geen mantelzorg en geen re-integratie, maar er even helemaal uit om opnieuw te kunnen opstarten.  Dat werkt bij bijna alles, dus zeker de moeite waard om te proberen. Mijn allerliefste zegt al een half jaar dat ik moet …

Lees verder